Het noodlot sloeg genadeloos toe voor de 27-jarige Manon van der Zande uit Lienden. Tijdens een vakantie in Colombia werd ze dodelijk getroffen door rondvliegende kogels tijdens de liquidatie van een drugsbaron. In het BNNVara-programma Break Free maken haar zussen en beste vriendin de reis die Manon nooit kon afmaken, en blikken ooggetuigen terug op de fatale seconden in het restaurant.

Manon, volgens haar zus ‘de mooiste bloem’ op aarde, gooit op haar 27ste het roer om. Ze stopt met haar kantoorbaan om haar droom te volgen en bloemist te worden. Om dat te vieren boekt ze in 2022 een verre reis met haar vriend Roy.

Zelf wil ze liever naar Azië, maar Roy wil graag de Amazone ontdekken. Het zit de moeder van Manon vooraf al niet lekker. „Ik zei: meisje, als je de Amazone wilt ontdekken, kun je ook naar andere landen.”

Ontmoeting met backpacker

Ze gaan toch. Op dinsdag 14 juni bezoekt het koppel, na een vliegreis van 22 uur, het kleine Colombiaanse dorpje Leticia. Na een klimtocht ontmoeten ze de Nederlandse backpacker Thomas, die in zijn eentje door Zuid-Amerika trekt.

Het drietal twijfelt. Eerst opfrissen in het hotel of meteen lunchen? Ze besluiten direct te gaan. Ze schuiven aan in een lokaal restaurant. Het zit vol met locals, op één tafel voor drie personen na. Alsof het zo moet zijn.

Machinegeweren

Wat ze op dat moment niet weten, is dat de Braziliaanse drugsbaron Afonso Celso Caldas de Lima – onder meer gezocht door Interpol – in hetzelfde restaurant zit. Terwijl het hoofdgerecht wordt opgediend, klinken er ineens drie hele harde knallen. Twee mannen op een motor pakken hun machinegeweren en openen het vuur op het doelwit, dat de aanslag niet overleeft.

Het restaurant verandert onmiddellijk in een chaos. Overal valt eten op de grond en tafels en stoelen worden omgegooid. De vrouwelijke restauranteigenaar blikt in het programma terug op dat moment.

„Ineens pakken ze hun machinegeweren. Bam, bam, bam!” vertelt ze. Ze wijst naar de tafel waar Manon zat. „Ze zat daar, duidelijk geschrokken. Sommigen renden weg, anderen bukten. Maar Manon stond op. Ze schoten op haar en ze viel neer.”

Sharon, de beste vriendin van Manon, hoort dit voor het eerst en reageert vol afschuw. „Het is vreselijk om te horen dat ze opsprong en weg wilde rennen”, vertelt ze met tranen in de ogen. „Als ze was blijven zitten, had ze het misschien overleefd.”

Paniek in de keuken

Backpacker Thomas bereikt tijdens de kogelregen samen met Roy de keuken van het restaurant. Mensen klauteren over elkaar heen om weg te komen. „Daar stond Roy: die schreeuwde, waar is Manon? We missen Manon!” vertelt Thomas in de uitzending.

„Wanneer ik het hoekje omkijk, zie ik een vrouwenlichaam op haar buik liggen, met haar gezicht in de vloer geplant. Dat is een beeld dat in nachtmerries is voorgekomen.”

‘Dan zakt Roy in elkaar’

Thomas ziet hoe Roy in totale paniek naast het lichaam van Manon knielt. Manon wordt per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Thomas: „Na een aantal minuten komen artsen naar ons toegelopen en we zien aan hun gezichten: dit is niet goed. En dan zakt Roy in elkaar.”

Thomas, die Manon meteen ‘heel lief, sociaal en geïnteresseerd’ vond, worstelt nog altijd met de bewuste restaurantkeuze. „Je denkt elke keer: had ik ze maar niet uit eten gevraagd. Was ik maar op haar plek gaan zitten. Er hoeft maar heel weinig te gebeuren en je leeft niet meer.”

Een opmerking over dit artikel of een tip over Nederlanders in Colombia? Neem dan (anoniem) contact op met onze verslaggever via:

‘Blijf met je poten van mijn zus af’

Voor zus Anouk is het verlies en het besef loodzwaar geweest. Ze weet nog goed hoe haar moeder destijds ‘helemaal verslagen’ in de deuropening stond met de mededeling dat haar zusje was doodgeschoten.

Moeder geloofde het in eerste instantie zelf niet: „Dat kan niet, dat bestaat niet”, had ze gezegd. Anouk rende de tuin in en stortte zich in het grind. „Ik heb gekrijst: niet mijn zusje! Blijf met je poten van haar af.”

‘Ik neem het hem niet kwalijk’

De boosheid richt zich in eerste instantie ook op Manons vriend Roy. „Ik heb het Roy weleens kwalijk genomen. Had je niet meer kunnen doen? Had je haar niet meer kunnen beschermen? Had je dit niet kunnen voorkomen?” Inmiddels kijkt ze daar anders naar.

Roy, die niet voor de camera wil reageren, en Thomas blijken na het drama nog altijd hecht bevriend. Ook Anouk voelt na het horen van de exacte toedracht geen woede meer richting haar zwager.

„Alleen omdat ik mijn zusje terug wilde, nam ik het hem kwalijk. Maar dat mag ik niet doen. En ik kan het hem nu ook niet meer kwalijk nemen, absoluut niet.” Over de schutters denkt ze logischerwijs heel anders: „Ik hoop dat zij in de hel komen.”