“Zijn laatste woorden komen meermaals per week in mijn hoofd. “Papa, als ik je zeg dat hij gevaarlijk is, geloof je mij nooit”. Dat is mijn fout geweest. Ik had mijn auto moeten pakken en zeggen:“Ik kom je halen.”Zo begint Christophe Dutilleux over de dood van zijn Michiel (22) in de aangrijpende Canvas-documentaireEn nu is ze dood. In de vierdelige reeks over femicide van Phara de Aguirre en Nahid Shaikh blikt de vader terug op 11 november 2023, de dag van de moord op zijn zoon en diens moeder Miren Eynatten (54), de ex-vrouw van Christophe. Een beklijvend relaas waarin ook Anne Callebaut, de beste vriendin van Miren getuigt, net als een agente van de lokale politie.
Het graf van Michiel.© Frank BahnmullerWe gingen zelf ook in gesprek met Christophe, naar aanleiding van het boekOp een dag is het te laat. Tussen het grind op het kerkhof in Denderhoutem liggen vandaag de gedenkstenen van Miren en haar zoon Michiel met foto’s van de blonde vrouw en de jongeman, die gelukkig lijkt te kajakken in de Ardennen. “Als ik naar die foto’s kijk, kan ik ineens beginnen te huilen”, zegt Christophe daar zelf over. “Dan besef je: Michiel is weg. Er zal nooit meer een foto van mijn zoon bij komen.”Het is nu iets langer dan twee jaar geleden dat Christophe zijn geliefde zoon abrupt, maar definitief moest afgeven. De twintiger woonde op dat moment bij zijn moeder Miren en haar nieuwe man, met wie ze ondertussen al achttien jaar samen was. Maar wat Christophe jarenlang niet wist: binnen de relatie tussen Miren en haar nieuwe partner waren heel wat spanningen. Dat vertelde Michiel hem ook, kort voor zijn dood. Zijn plusvader had namelijk een zeer kort lontje. Een man die hysterisch kon worden om de kleinste details. “Michiel vertelde me dat het nooit goed genoeg was voor hem. Mijn zoon zag daarvan af.”

Christophe verloor zowel zijn zoon Michiel als zijn ex-partner Miren.© Bahnmuller FrankOok Miren zag enorm af, zo werd pas op het einde duidelijk. Haar partner isoleerde de moeder van Michiel enorm. Hij sloot het internet voor haar af, en verwijderde haar nummerplaten zodat ze niet meer weg kon met de wagen. Zijn wil was wet. Hij controleerde haar. Hij luisterde zijn vrouw en haar zoon ook af, met verstopte bandrecorders. En hij dicteerde hoe Miren eruit moest zien. Psychische terreur was het. Dat zegt ook Anne, de beste vriendin van Miren.Christophe had dat pas in de gaten toen Michiel plots voor hem stond en onbedaarlijk begon te wenen. “’Papa, ik kan niet meer’, zei hij. ‘Ik kan het gedrag van hem écht niet meer aan.’ Pas dan drong het tot mij door. Ik moest iets doen. Ik moest Miren en mijn zoon helpen.”ContactverbodMiren en Michiel stapten op 10 november 2023 naar de politie om voor het eerst klaar en duidelijk aangifte te doen van de langdurige belaging, en zelfs bedreiging met de dood, door haar partner. “Hij maakt mij psychologisch kapot”, laat ze de agenten nog optekenen. Ook Michiel bevestigt dat in het proces-verbaal. “Hij heeft mij mentaal en emotioneel gekraakt. Zijn verbale agressie wordt zo zwaar dat het bijna naar het fysieke gaat.”De lokale politie nam de klacht van Miren en Michiel onmiddellijk zeer ernstig. Haar partner werd dezelfde middag nog gearresteerd. Tot opluchting van Miren, die aan haar beste vriendin duidelijk maakte dat ze zich voor het eerst in jaren weer even vrij en gelukkig voelt.
Miren Eynatten.© rrMaar dezelfde avond nog kreeg Miren opnieuw telefoon van de politie, met verontrustend nieuws. Haar partner was opnieuw vrijgelaten onder voorwaarden, waaronder een contactverbod. Ook Christophe kreeg die avond een telefoontje van zijn zoon. “Michiel was zeer bezorgd en zei dat zijn plusvader gevaarlijk was. Hij ging Red Bulls kopen om de hele nacht wakker te blijven en thuis de wacht te houden. ‘Want die gaat zeker terugkomen. Hij zal zich niet laten doen.’ Ik zei mijn zoon nog: ‘Doe gewoon de ramen goed dicht en bel me als er iets is.’ Maar die avond hoorde ik niets meer.” Miren en Michiel barricadeerden hun villa nog met cementzakjes.
“Ik zei mijn zoon nog: ‘Doe gewoon de ramen goed dicht en bel me als er iets is.’ Maar die avond hoorde ik niets meer”Christophe DutilleuxVader van MichielDe partner van Miren mocht niet meer naar huis en moest na zijn vrijlating bij een vriend gaan wonen. Maar dat deed hij niet. Diezelfde nacht nog drong hij via een ladder de woning van Miren en Michiel binnen en vermoordde hij moeder en zoon. Miren kreeg zeven messteken, Michiel negen. De volgende ochtend pas volgde de vreselijke vaststelling van de dubbele moord. Toen Christophe aan de villa van zijn ex arriveerde, stond de politie hem op te wachten. “Ze vroegen me om even neer te zitten. Maar ik antwoordde: ‘Ik wil weten wat er is. Is het erg? Of is het het ergste?’ Een politieagente antwoordde: ‘Sorry, meneer, het is het ergste.’ Mijn wereld stortte in.”
Een overvolle aula in het Aalsterse crematorium nam afscheid van Miren en Michiel.© brentsaeyPsycholoogVolgens Christophe was het een voorbedachte daad van Mirens partner, die dezelfde avond nog zelf uit het leven stapte. Hij en de andere nabestaanden blijven vandaag met de vraag zitten of de dubbele moord mogelijk vermeden kon worden. Volgens hem gaat er nog veel te weinig aandacht naar de psyche bij een verdachte of dader en werd daar te weinig rekening mee gehouden toen de parketmagistraat hem die avond onder voorwaarden vrijliet. “Er wordt soms veel te weinig stilgestaan bij de impact van een arrestatie op een verdachte. Wie in een cel gestoken wordt, is daar fysisch niet goed van”, zegt Christophe.Hij pleit er daarom voor dat politiezones voortaan met een psycholoog van wacht werken om verdachten te laten onderzoeken voor er een beslissing over een eventuele vrijlating volgt. “Na de dood van mijn zoon is mijn gezin al een honderdtal keer naar de psycholoog geweest. Dat kost de maatschappij een fortuin. Dat had men misschien kunnen oplossen door de moordenaar van mijn zoon één of twee keer naar een psycholoog te sturen. In België worden jaarlijks meer dan twintig vrouwen vermoord door hun partner. Ergens kunnen helpen om dit te voorkomen, is het laatste wat ik voor mijn zoon kan doen. Ervoor zorgen dat zijn zinloze dood tóch nog ergens toe leidt.”Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813.‘En nu is ze dood’, maandag om 21.25 uur op VRT Canvas en VRT MaxDe verhalen van Christophe en de slachtoffers in de volgende afleveringen zijn ook opgetekend in het boekOp een dag is het te laat, dat dieper ingaat op de problematiek van stalking tot femicide.

Op een dag is het te laat, Marc Klifman, Lannoo, 260 blz.