Kruibeke is in diepe rouw na het tragische overlijden van de achtjarige Loui bij een ongeval op een boerderij. Het drama voltrok zich op een veld waar hij volgens familie en kennissen het allerliefst was. Wat een gewone dag leek, eindigde in een onvoorstelbaar verlies voor zijn gezin en de hele gemeenschap. De hulpdiensten kwamen snel ter plaatse, maar alle inspanningen om het leven van de jongen te redden, mochten niet baten.

Loui groeide op in een omgeving waar het boerenleven centraal stond. Hij bracht veel tijd door tussen de velden, dieren en landbouwmachines, altijd nieuwsgierig en vol energie. Familieleden beschrijven hem als een vrolijke, zorgzame jongen met een grote liefde voor de natuur. Op het veld waar hij zo graag speelde en hielp, gebeurde het noodlottige ongeval dat nu een lege plek achterlaat die nauwelijks te bevatten is.

De schok in Kruibeke is groot. Op school werd tijd vrijgemaakt om samen stil te staan bij het verlies. Klasgenootjes brachten tekeningen en bloemen mee en deelden herinneringen aan hun vriend. Leerkrachten en begeleiders proberen de kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen in deze moeilijke periode.

Ook in de bredere gemeenschap leeft het verdriet intens mee. Buren en vrienden betuigen hun medeleven aan de familie en zoeken naar manieren om hen te steunen. Op het veld waar Loui zich altijd gelukkig voelde, worden bloemen neergelegd als stil eerbetoon aan een jongen die veel te vroeg moest gaan.