Inez (6) is in Barcelona geopereerd aan een agressieve vorm van kanker. Wat begon als een onschuldige vermoeidheid en vage klachten, bleek na verschillende onderzoeken een zeldzame en snelgroeiende tumor te zijn. Voor haar ouders kwam de diagnose als een enorme schok. “Je verwacht zoiets nooit bij een kind van zes,” vertellen ze. In België waren de behandelmogelijkheden beperkt, waardoor ze uiteindelijk besloten om naar Barcelona te trekken, waar een gespecialiseerd kinderoncologisch team haar kon opereren.

De ingreep zelf was zwaar en duurde meer dan acht uur. Artsen verwijderden een groot deel van de tumor, maar moesten uiterst voorzichtig te werk gaan omdat die zich vlak bij vitale organen bevond. Volgens het medische team is de operatie technisch goed verlopen, al blijft de situatie ernstig. “Ze is heel slaperig, maar heeft geen pijn,” zeggen haar ouders opgelucht. Inez wordt momenteel kunstmatig in rust gehouden om haar lichaam de kans te geven te herstellen van de zware ingreep.Na de operatie volgde een spannende periode op intensieve zorgen. Inez wordt constant gemonitord en krijgt aangepaste medicatie om complicaties te vermijden. Haar ouders mogen slechts beperkt bij haar zijn, wat emotioneel bijzonder zwaar is. “Het moeilijkste is haar zien liggen zonder dat ze wakker is. Je wilt haar hand vasthouden, haar horen praten, maar je weet dat dit nodig is voor haar herstel,” vertelt haar moeder met tranen in de ogen.

De komende weken worden cruciaal. Zodra Inez voldoende hersteld is van de operatie, zal gestart worden met een intensief traject van chemotherapie en mogelijk ook bestraling. Artsen benadrukken dat de kans op genezing bestaat, maar dat het een lange en onzekere weg wordt. Haar ouders proberen hoopvol te blijven en putten kracht uit de steun van familie en vrienden, die massaal berichtjes sturen en kaarsen branden.

Ondanks alles blijft het gezin positief. Ze praten al voorzichtig over de toekomst en dromen ervan dat Inez ooit weer naar school kan, met haar vriendinnetjes kan spelen en opnieuw een zorgeloos kind kan zijn. “We leven van dag tot dag,” zeggen ze. “Elke kleine verbetering voelt als een overwinning. Zolang ze geen pijn heeft en blijft vechten, doen wij dat ook.”