“Door iets banaals had ik mijn zoon bijna verloren. Wie kan zo onmenselijk zijn?” Najat Allahih begrijpt nog altijd niet hoe een ruzie tussen twee groepjes tieners zo gruwelijk kon ontsporen. Haar zoon Zakaria (15) werd op een plein in Anderlecht in brand gestoken met een molotovcocktail. De tiener wacht een maandenlange revalidatie. Bij HLN vertelt ze voor het eerst wat haar zoon moest doorstaan: “Twee vrienden hebben zijn leven gered.”In een ziekenkamer van het Militair Hospitaal in Neder-over-Heembeek wordt Zakaria Oudghiri (15) momenteel in een kunstmatige coma gehouden. De pijn van zijn zware verwondingen is anders ondraaglijk. De jongen liep derdegraadsbrandwonden op: de volledige onderkant van zijn rug, de achterzijde van zijn benen, zijn handen en de achterkant van zijn hoofd zitten ingepakt in dikke verbanden.“Elke dag worden die vervangen, zonder dat hij het beseft”, getuigt zijn moeder Najat vanuit hun woning in Anderlecht. Vader Mohammed waakt intussen dag en nacht aan het bed van zijn zoon, twintig kilometer verder. “Hij krijgt voeding via een sonde in zijn neus en kan zich nauwelijks bewegen. Mijn kind daar zo zien liggen, breekt mijn moederhart.”

Slachtoffer Zakaria Oudghiri met zijn twee ouders. Hij ligt in het Militair Hospitaal in Neder-over-Heembeek.© rvBanale aanleidingHet was een schok van formaat voor de ouders van Zakaria toen ze vrijdagavond iets na 19 uur te horen kregen wat hun zoon was overkomen. Even daarvoor, op een plein tussen de woonblokken langs de Biestebroekkaai in Anderlecht, op slechts zo’n 100 meter van hun huis, liep een ruzie tussen twee tienergroepen volledig uit de hand. Zakaria zat bij een groepje van zes, de andere groep zou uit acht tieners hebben bestaan.“Het conflict was het gevolg van een eerdere ruzie die vrijdagmiddag was ontstaan”, vertelt mama Najat, die na de aanval nog met haar zoon kon spreken, voor hij in coma werd gebracht. “Het ging om iets banaals. Iemand keek te lang naar een ander en die voelde zich bedreigd. Ik zal het nooit begrijpen, maar zij wilden dat ’s avonds op het pleintje uitklaren. Zakaria was te trots om daar niet op in te gaan. Helaas.”

Op het plein tussen de woonblokken zouden de jongeren hun ruzie ‘uitpraten’.© Marc BaertHet relaas van die afspraak zou een hallucinant verloop krijgen. Het had maar een haar gescheeld of Zakaria had het zelf nooit kunnen navertellen. “Die andere groep was niet zomaar gekomen om het uit te praten. Ze hadden blijkbaar messen bij zich”, weet Najat. “Maar er zat nog iets anders bij.” Op een gegeven moment rijdt een tiener van het rivaliserende groepje met zijn elektrische step rond het andere groepje heen. Toen hij achter Zakaria kwam, haalde hij iets uit zijn zak. “Op dat moment zou iemand anders hebben geroepen: ‘Nu, verbrand hem!’ Vervolgens werd een molotovcocktail aangestoken en op Zakaria’s rug gegooid.”

Zakaria enkele weken geleden.© rvTot 3 meter hoogIn een oogwenk vliegt de dikke pufferjas die Zakaria draagt langs achter in brand. Eerst is er een kleine vlam, maar al snel slaan de vlammen metershoog uit — volgens buren, die het drama vanuit hun appartement zien, tot wel 3 meter hoog. “Zakaria schreeuwde het uit van de pijn”, vertelt zijn moeder. “Hij wist niet meer wat hij moest doen. Hij voelde hoe zijn huid langzaam wegsmolt. In paniek liep hij rond op het plein, in de hoop dat het vuur vanzelf zou doven. Hij probeerde de vlammen met zijn handen te stoppen, maar ook die vlogen in brand. Niets hielp.”Op dat moment was de rivaliserende bende — volgens zijn moeder zijn er al minstens een jaar spanningen tussen de twee tienergroepen — al verdwenen. Zakaria’s vrienden staan wél nog op het plein, maar kunnen weinig doen. “Totdat plots een vriend riep dat hij naar het kanaal moest lopen, enkele tientallen meters verder en daar inspringen. Met zijn allerlaatste kracht is dat hem gelukt. Hij stond toen al zeker een minuut in brand.”

VerdrinkingsgevaarEen sprong met gevaar voor eigen leven. Zakaria, een schoolverlater die volgens zijn moeder een opleiding tot mecanicien is begonnen, heeft nooit leren zwemmen en had in een mum van tijd in het koude water kunnen verdrinken, zeker in het donker. “Twee vrienden zijn gelukkig achter hem aan gerend en hebben hem meteen uit het kanaal gehaald”, vertelt Najat. “Zij zijn voor altijd mijn twee helden. Zonder hen was mijn zoon er gewoonweg niet meer geweest.”