Roze, een Zwitsers meisje van 18 jaar, ontwaakte onlangs nadrie weken in coma te hebben gelegenals gevolg van de verwoestende brand in de nacht van oudejaarsavond in de populaire barLe ConstellationinCrans-Montana, Zwitserland. Wat als een feestelijke avond begon, veranderde plotseling in een nachtmerrie die minstens veertig jonge levens eiste en nog veel meer mensen zwaar verwondde.

Die nacht was de bar overvol met feestvierders die het nieuwe jaar wilden vieren toenvonken van champagneflesjes met fonkelkaarsjes dicht bij het plafondhet geluidsisolerende materiaal vlam lieten vatten. Binnen enkele ogenblikken verspreidde het vuur zich razendsnel door de kelderruimte. Roze herinnerde zich dat het geen minuut duurde voordat het vuur overal was en de hitte en rook het zicht en de lucht wegromen. Paniek brak uit toen iedereen probeerde te ontsnappen via de smalle trap die de enige uitgang leek te zijn.In de chaos viel Roze, raakte zwaar gebrand aan haar handen, gezicht en voeten en verloor het bewustzijn. Andere bezoekers raakten bekneld, sommigen konden niet tijdig wegkomen door opstoppingen en beperkte vluchtwegen.Brandende rook en hitte verspreidden zich zo snel, dat velen geen kans hadden om te ontsnappen.

Roze werd uiteindelijk met ernstige brandwonden naar een gespecialiseerd brandwondencentrum in hetCHU-ziekenhuis in Luik, Belgiëgebracht, waar artsen haar in coma hielden terwijl ze opereerden en probeerden haar toestand te stabiliseren. Na drie weken kunstmatig bewusteloos te zijn geweest, ontwaakte ze eindelijk en begon ze langzaam te begrijpen wat er was gebeurd.Vanaf haar ziekenhuisbed vertelde Roze over de momenten van paniek en angst, hoe iedereen schreeuwde, probeerde elkaar te helpen en raakte verwikkeld in de strijd om eruit te komen. Ze beschreef de rook die als een deken over de menigte lag en de hitte die iedereen naar buiten dreef, maar dat het ontsnappen bijzonder moeilijk was door de chaos en de beperkte ruimte.

Roze worstelt nu niet alleen met de fysieke pijn van haar brandwonden en de langdurige revalidatie die voor haar ligt — waaronder speciale handschoenen die ze mogelijk jarenlang moet dragen en parestesie aan haar verbrande huid — maar ook met de psychologische nasleep. Ze vertelde hoe ze nauwelijks durft te slapen uit angst voor de terugkerende nachtmerries en hoe de herinneringen aan die nacht haar blijven achtervolgen. Tegelijkertijd uitte ze haar bezorgdheid en verdriet over vrienden en andere slachtoffers, waaronder diegenen die nog steeds in kritieke toestand liggen of wie hun leven hebben verloren.Terwijl de autoriteiten blijven onderzoeken wat precies heeft geleid tot deze tragedie, en vragen worden gesteld over veiligheidsmaatregelen, nooduitgangen en de rol van verantwoordelijken van de bar, probeert Roze zich te concentreren op herstel en dankt ze het medisch personeel en haar familie voor de steun in deze moeilijke periode.