“Wat komen jullie doen?”, vroeg een brandweerman bij het afzetlint na de explosie in het centrum van Utrecht. Die vraag schoot Miriam Bosman van de dierenambulance totaal in het verkeerde keelgat. Ze is het zat dat gedaan wordt of zij en haar collega’s niet bij de hulpverlening horen.

© ANP

“We komen helpen”, antwoordde Miriam Bosman, directeur van Dierenambulance De Ronde Venen Amstelland. “We vertelden dat we van de dierenambulance waren en onze hulp wilden aanbieden. Dat we op eigen initiatief waren gekomen, in overleg met Dierenambulance Utrecht, en dat we ervaring hebben met calamiteiten.”

Volgens Bosman kalmeerde de brandweerman daarna. Hij zou terugkomen voor overleg, maar dat gebeurde niet en hij negeerde hen daarna volledig, vertelt ze.

“Het stomme is: wij wilden niet eens naar binnen”, zegt Bosman. “We gaan nooit zomaar door rood-witte linten heen, gaan niemand in de weg lopen. Wij stellen ons altijd ruim buiten het gebied op. Dan kunnen we ook snel weg met een dier met spoed. Ik snap dat hulp voor mensen voorgaat, maar het kan ook parallel aan elkaar.”

Het wordt tijd dat de andere hulpdiensten dat inzien, vindt ze. Ze schreef haar frustratie van zich af op Facebook. “Ik doe dit werk 20 jaar en zie dat als er dieren bij een calamiteit betrokken zijn wij niet of pas uren later gebeld worden. Dieren zijn de dupe. Terwijl: hoe fijn is het als wij klaarstaan met opvang en zuurstof. Voor een kat die onderkoeld is door het bluswater of een hond die veel rook heeft ingeademd. Later lees ik dan in de evaluatie dat het dierenwelzijn tekort is geschoten en dat het anders moet.”

Overigens gaat het niet altijd zo, nuanceert Bosman. Het hangt er vanaf wie je treft. Ze is met haar team uiteindelijk zelf maar naar het hotel in Utrecht doorgelopen waar de getroffen inwoners werden opgevangen.

“We hebben gedupeerden kunnen geruststellen, hondjes voer gegeven en gegevens verzameld van meerdere mensen die nog een kat in de woning hadden. Ook hebben we een vrouw met een kitten kunnen brengen naar een vriend die haar en haar huisdier kon opvangen.”

Wat Bosman duidelijk wil maken: de dierenambulance is een aanvulling. Ze heeft daarom een brief gestuurd naar de veiligheidsregio Utrecht. Ze hoopt dat de dierenambulance daar onderdeel kan worden van het crisisplan bij calamiteiten.

Bosman heeft inmiddels antwoord op haar brief gehad. De reactie stemt haar hoopvol, vooral door deze zin: ‘Desalniettemin kan ik ook niet anders dan onderkennen dat dieren tijdens crises weleens vergeten worden, en zijn wij bezig om hier met onze (crisis)partners passende oplossingen voor te vinden.’ 

Over de gemeente is de directeur van Dierenambulance De Ronde Venen Amstelland overigens wél te spreken. De dag na de explosie belde iemand van Utrecht op met de mededeling dat bewoners onder begeleiding even naar hun woning mochten. Met daarna de vraag of de dierenambulance daar voor de zekerheid bij wilde zijn.